پديدة خود اشتغالي از جهات متعددي حائز اهميت است. در متون ادبيات پژوهشي كارآفريني از علل محيطي گرايش و همت افراد به كارآفريني به مواردي همچون بيكار شدن و يا عدم تكافوي درآمد نيز اشاره شده است. در دوره‌هاي ركود و بحران اقتصادي كه بسياري از كسب و كارهاي بزرگ ناگزير از كاهش نيروي كار مي‌باشند، خود اشتغالي مي‌تواند در تأمين بخشي از نيازهاي معيشتي نيروي كار مؤثر باشد و از عوارض اجتماعي دوره ركود بكاهد.

سياست‌هاي حمايت از خود اشتغالان همچون تغيير بيمه‌هاي بيكاري به كمك‌هاي نقدي براي شروع كسب و كاري جديد[1] و يا صندوق‌هاي تغيير وام و اعتبار، اين تجربه جديد را براي بسياري از نيروهاي كار قبلي كسب و كارها جذابتر نموده و ميل به كارآفريني را در كل جمعيت افزايش مي‌دهد. به نظر مي‌رسد نيروي كار اخراج شده از كسب و كارهاي بزرگ در دوران ....            ادامه دارد


[1] - Welfare – To - Work